|
|
Historia Polonii 1
Polonia 1 - najstarsza (obok Polsatu) polska telewizja komercyjna, nadająca od 1993 roku. Początkowo działająca jako sieć 12 lokalnych stacji telewizyjnych, emitujących program drogą naziemną, następnie - do dziś - jako niekodowany kanał satelitarny. Stacja o długiej historii i interesującej przeszłości, która miała niebagatelny wpływ na kształtowanie się rynku prywatnych mediów w Polsce.
Początków Polonii 1 doszukiwać się można już na kilka lat przed jej oficjalnym uruchomieniem - bo w lutym 1990 roku. Wtedy to we Wrocławiu nadawanie rozpoczęła Prywatna Telewizja "Echo". Niewielka, stworzona przez grupę entuzjastów stacja telewizyjna, obejmująca zasięgiem obszar miasta. Znaczenie tego wydarzenia mogłoby się wydawać niewielkie, gdyby nie fakt, iż owa stacja była pierwszym niepublicznym nadawcą telewizyjnym nie tylko w Polsce, ale i w całej środkowej i wschodniej Europie.
Twórcy PTV Echo szybko znaleźli naśladowców w innych częściach Polski. Na przestrzeni trzech kolejnych lat w całym kraju powstało kilkanaście lokalnych stacji telewizyjnych. Siedem z nich (Rondo, Krater, TV eX, Tele-Top, Morze, Copernicus i Tele-24) uruchomiono z inicjatywy Nicoli Grauso - włoskiego magnata prasowego, ówczesnego właściciela "Życia Warszawy". Pięć innych niebawem również zdecydowało się na współpracę z Włochem. Ambitnym planem Grauso było bowiem utworzenie na bazie lokalnych telewizji ogólnopolskiej sieci. Wkrótce w każdej ze stacji przejął on 33% udziałów i wszystkie wysposażył w nowoczesny sprzęt telewizyjny.
Tak właśnie powoli rodziła się Polonia 1 - sieć telewizyjna, w której skład weszły:
Nowa Telewizja Warszawa
PTV Echo - Wrocław
PTV Rondo - Katowice
PTV Krater - Kraków
PTV Morze - Szczecin
Telopol - PTV Opole
Tele-Top (PTV Neptun) - Gdynia
TV ES - Poznań
TV eX - Bydgoszcz
Tele-24 Łódź
Telewizja Niezależna Lublin
TV Copernicus - Olsztyn
[zobacz szczegółową listę stacji]
W niedługim czasie do powyższych dwunastu stacji dołączyła także TV Centrum z Kalisza. W późniejszym okresie na retransmisję programu Polonii 1 zdecydowały się ponadto: TV Lubin, TV Vigor z Gorzowa, TV AVAL z Jeleniej Góry i TV Lubań, mimo iż żadna z nich nie stała się formalnie częścią sieci.
Warto zaznaczyć, że w latach, gdy przyszłe stacje Polonii 1 ruszały z emisją, nie udzielano jeszcze koncesji dla nadawców radiowych i telewizyjnych, a same przepisy regulujące ich wydawanie były na etapie tworzenia. Tym samym prywatne telewizje nadające wówczas z terytorium Polski (poza PTV Echo, która posiadała tymczasowe zezwolenie na emisję programu) zmuszone były prowadzić swoją działalność niejako obok prawa.
Oficjalne nadawanie programu sieć Polonia 1 rozpoczęła 7 marca 1993 roku. We wszystkich dwunastu stacjach wprowadzona została wspólna ramówka. Od tej pory poza własnymi, lokalnymi pasmami, emitowały one również ogólnopolski blok programów przygotowywany przez Polonię 1. Składały się na niego filmy, seriale i telenowele, kreskówki anime dla dzieci, jak również produkcje własne oraz najciekawsze programy poszczególnych lokalnych stacji, które w ten sposób trafiały na antenę ogólnopolską.
Wśród nadawanych przez Polonię 1 filmów znajdowała się klasyka kina, jak również liczne ówczesne nowości. Po raz pierwszy polscy widzowie mogli obejrzeć seriale sensacyjne takie jak: "MacGyver", "Magnum P.I.", "Drużyna A", "Detektyw Remington Stelle" czy "Posterunek przy Hill Street". Dużą popularnością cieszyły się także telenowele - "Maria", "Manuela", "Jolanda", "Hieronim", "Prawo do narodzin" itp. Szczególny sukces wśród najmłodszej widowni odniosły natomiast pierwsze w Polsce seriale anime: "Generał Daimos", "Kapitan Hawk", "Yattaman", "Księga dżungli", "Sally czarodziejka" i inne.
Ramówka przewidywała także conajmniej cztery godziny pasm lokalnych dziennie, w których poszczególne telewizje mogły nadawać własne produkcje: kilka wydań serwisu informacyjnego, reportaże, relacje z imprez, rozmowy studyjne, magazyny publicystyczne i rozrywkowe. Niekiedy pojawiały się również filmy spoza oferty Polonii 1. Większość stacji emitowała swój program przez całą dobę (co było wówczas w Polsce absolutną nowością), pasmo nocne przeznaczając z reguły na powtórki zarówno swoich, jak i ogólnopolskich programów.
Z programów produkowanych przez poszczególne ośrodki, a nadawanych w pasmie wspólnym, wymienić warto np. magazyn wędkarski "Taka ryba" PTV Krater (później kontynuowany w wielu innych stacjach TV), cykl podróżniczy "Globtroter" PTV Echo, magazyn "Bez maski" Urszuli Rzepczak, "A Teraz Konkretnie" Andrzeja Taduesza Kijowskiego, "Gadające głowy" Michała Komara, produkowaną przez PTV Rondo listę przebojów "Top 20" Jacka Zimnika (obecnie prezentera Superstacji) czy magazyn filmowy "Bez negatywu" łódzkiej Tele-24, autorstwa Grzegorza Pawlaka, dziś znanego lektora.
Polonia 1 była pierwszą w kraju stacją telewizyjną, która swoje programy przerywała blokami reklamowymi. Jednocześnie jednak - także jako pierwsza w Polsce - przy układaniu ramówki uwzględniała pasmo prime-time. Stacja szybko zdobyła uznanie ośmiomilionowej widowni, tym samym wkrótce po starcie cieszyła się ponad dwudziestoprocentową oglądalnością.
[zobacz zapy oprawy graficznej z lat 1993-1994]
[zobacz spot promocyjny z 1994 roku]
[zobacz ramówki Polonii 1 z tamtego okresu]
Oferta programowa Polonii 1 przygotowywana była przez Fininvest - włoski holding medialny, należący do Silvio Berlusconiego, zarządzający m.in. grupą programów Mediaset (sama nazwa "Polonia 1" nawiązuje do będącego częścią Mediasetu włoskiego kanału "Italia 1"). Fininvest otworzył również w Polsce oddział swojego biura reklamy (Publitalia'80) - o nazwie Publipolska Multimedia - którego zadaniem było pozyskiwanie reklamodawców dla Polonii 1.
Pierwotnie Polonia 1-TV S.A. formalnie nie była samodzielnym nadawcą, a firmą usługową produkująca program dla zrzeszonych telewizji. Uprzednio zmontowane bloki programowe Polonii 1 wraz z wgranymi reklamami - z racji braku innych możliwości technicznych - dostarczano do poszczególnych stacji na kasetach. Ta, z dzisiejszego punktu widzenia prymitywna, metoda dosyłu programów do stacji nadawczej - wówczas była powszechnie wykorzystywana również przez inne polskie telewizje (m.in. Polsat - dosył do nadajnika satelitarnego w Holandii, ATV - dosył do sieci kablowych).
Siedziba Polonii 1 mieściła się wówczas w Warszawie w dawnym budynku "Życia Warszawy" (przedwojennym "Domu Prasy") przy ul. Marszałkowskiej 3/5/7. Łącznie ze swoimi dwunastoma terenowymi ośrodkami telewizja zatrudniała blisko 2000 ludzi (wielu z nich do dziś pracuje w liczących się mediach). Podobnie, jak w poszczególnych stacjach lokalnych, również w samej Polonii 1 Nicola Grauso - poprzez swoją spółkę STEI - posiadał 33% udziałów (tyle wynosił wówczas dozwolony udział kapitału zagranicznego w spółkach ubiegających się o koncesję telewizyjną bądź radiową). Pozostałe 62% było własnością polskiej spółki Unimedia. W Polsce działały także dwie inne spółki Grauso - SEI i STIP, nie mając jednak z Polonią 1 powiązań kapitałowych.
Fakt, że udział kapitału zagranicznego w ubiegających się o koncesję spółkach Grauso nie przekraczał dozwolonej wysokości, nie uratował bynajmniej Polonii 1 przed nieprzychylnością ówczesnej Krajowej Rady Radiofoni i Telewizji - która od samego początku nie kryła niechęci do owego "niepolskiego" nadawcy. Swoistym wrogiem Polonii 1 była także - konkurencyjna względem należącego do Grauso "Życia Warszawy" - "Gazeta Wyborcza", publikująca liczne stronnicze i pozbawione choćby namiastek obiektywizmu teksty na temat stacji.
W procesie koncesyjnym Polonia 1 okazała się wielkim przegranym. Koncesję ogólnopolską otrzymała konkurencja - Telewizja Polsat, co też wielu ówczesnych obserwatorów rynku medialnego oceniało jako najgorszą z możliwych decyzję KRRiT (obok Polsatu i Polonii 1 o koncesję ubiegały się także TV 7 Mariusza Waltera, Antena 1 Mariana Terleckiego i NTP Plus - twórców przejętej przez Grauso Nowej Telewizji Warszawa). Ciekawostką jest tu także fakt, iż zaraz po rozpoczęciu przez Polsat oficjalnej emisji programu, ówczesny przewodniczący KRRiT obdarowany został autorskim programem "Bumerang", który na antenie stacji Solorza nadawany jest do dziś.
Polonia 1 nie uzyskała także koncesji na ponadregionalną sieć stacji w największych miastach Polski - KRRiT tłumaczyła wówczas swoją decyzję tym, iż sieć taka w ogóle nie była planowana. Tę "nieplanowaną" sieć częstotliwości kilka miesięcy później otrzymał kodowany Canal+, podobnie jak Polonia 1 - nadawca z 33% udziałem kapitału zagranicznego. Również pojedynczo żadnej z dwunastu stacji Polonii 1 nie udało się uzyskać koncesji na nadawanie programu lokalnego.
Mimo takiego obrotu sprawy, sieć nadawała nadal, planując odwołanie od decyzji Rady. Stan ten nie trwał jednak długo. 28 sierpnia 1994 roku PAR z udziałem prokuratury, policji i... brygad antyterrostycznych przeprowadził pierwszą z dwóch akcji wyłączania ośrodków lokalnych Polonii 1. Tego dnia zamilkła połowa stacji nadających w sieci: Nowa Telewizja Warszawa, krakowska PTV Krater, TV ES Poznań, Niezależna Telewizja Lublin, szczecińskie PTV Morze i PTV Opole. W czasie kilkugodzinnej, żenującej akcji dziennikarzy i innych pracowników Polonii 1 potraktowano jak szczególnie groźnych przestępców, przy czym jednym z łagodniejszych "środków zapobiegawczych" zastosowanych wobec nich było kilkugodzinne przetrzymanie w siedzibach poszczególnych stacji. Oficjalną przyczyną wyłączenia sześciu telewizji miało być nadawanie przez nie programu na częstotliwościach wojskowych i powodowanie zagrożenia w ruchu lotniczym. Jak się później okazało, zagrożenie takie w ogóle nie istniało, a sporne kanały od lat nie były przez wojsko wykorzystywane.
Aby zapobiec nagłemu zniknięciu z ekranów, Polonia 1 błyskawicznie ruszyła z satelitarną emisją swojego programu z Rzymu. Naziemnie retransmitowało ją już tylko sześć stacji dawnej sieci - jednocześnie ograniczając do minimum produkcje własne. Czterem z nich udało się przetrwać w ten sposób zaledwie miesiąc, gdyż 30 września nastąpiła powtórna akcja wyłączania "nielegalnych nadawców". Tego dnia z eteru zniknęły bezpowrotnie: gdyński Tele-Top, Tele-24 Łódź, PTV Rondo Katowice i TV Copernicus. Od tej pory program emitowały, ograniczając się już jednak wyłącznie do retransmisji satelitarnego przekazu Polonii 1, ostatnie dwie stacje naziemne: wrocławskie PTV Echo i TV eX Bydgoszcz, które jako jedyne nie korzystały z rzekomych częstotliwości wojskowych. Obie zaprzestały nadawania dopiero w połowie marca 1995 roku, gdy było już pewne, że żadna z nich nie otrzyma koncesji.
Warto tu jednak wspomnieć, że niektóre z zamkniętych telewizji nie zakończyły zupełnie działalności z chwilą wyłączenia nadajnika. Część z tych firm funkcjonowała jeszcze przez pewien czas jako producenci programów dla Polonii 1. Tak było m.in. w przypadku PTV Rondo z Katowic, przygotowującej magazyn muzyczny "Top 20", nadawany następnie drogą satelitarną.
Chociaż Polonia 1 przestała być dostępna z nadajników naziemnych, w dalszym ciągu pozostawała jednym z najpopularniejszych i najchętniej oglądanych kanałów telewizyjnych. Również jej ramówka nie uległa większym zmianom - siłą rzeczy zniknąć musiały z niej jedynie pasma lokalne. Odświeżona została oprawa graficzna kanału. Stacja zmieniła także siedzibę - z dawnego "Domu Prasy" przeniosła się na ul. Podskarbińską 4, do budnku byłego kina "1 Maj".
Niepowodzenie w procesie koncesyjnym zaskutkowało jednakże rezygnacją Nicoli Grauso z dalszych inwestycji w Polsce. Niebawem zbył on swoje udziały zarówno w "Życiu Warszawy", jak i w Polonii 1. Według niektórych źródeł - w grę wchodziła sprzedaż telewizji nawet za symboliczną kwotę - byleby nowy właściciel zadeklarował wywiązanie się z podpisanych na wiele miesięcy z góry kontraktów reklamowych.
[zobacz zapy oprawy graficznej z lat 1994-1995]
[zobacz zapy wybranych programów z lat 1994-1995]
Mimo wycofania się Nicoli Grauso, Polonia 1 pozostała w rękach Włochów. Nowym właścicielem stacji została spółka Eurocast Italia z Mediolanu. Od 1996 roku na antenie zachodziły znaczące zmiany programowe (zmieniło się także logo i oprawa stacji). Coraz mniejszą rolę w ramówce Polonii 1 odgrywały filmy i seriale, natomiast intensywnie rozwijać zaczęto ofertę programów własnych. Innowacyjnym jak na owe czasy przedsięwzięciem okazał się nadawany od poniedziałku do piątku kilkugodzinny blok muzyczny z udziałem prezenterów - "Satelite". Sporą rzeszę widzów zdobył także program "Power Dance" poświęcony polskiej muzyce tanecznej. Na antenie pojawiły się jednak przede wszystkim liczne magazyny hobbystyczne i poradnikowe. Najpopularniejsze z nich: program motoryzacyjny poświęcony rajdom samochodowym - "Pełnym gazem", magazyn o grach komputerowych "Escape", przewodnik turystyczny "Nie tylko na weekend" oraz specjalistyczny cykl "Fachowiec radzi" - produkowane były przez Agencję Promocyjno-Reklamową "Kadr", a swego głosu użyczał w nich Tomasz Knapik. Ponadto przez kilka lat na antenie gościły magazyny o nowościach filmowych: "Bliżej filmu", "Reportaż z planu" i "Domowa wideoteka" - produkowane przez sopockie studio Grafbis. Zdecydowanie najdłużej nadawanym programem był jednak magazyn o nowinkach motoryzacyjnych "Auto Salon" firmy Vi-Press, który Polonia 1 emitowała regularnie aż do 2002 roku.
Tuż po rozpoczęciu emisji satelitarnej w Polonii 1 zaczęły pojawiać się - jako konieczne nowe źródło dochodów - oferty telezakupów. Początkowo emitowano wyłącznie krótkie spoty w trakcie bloków reklamowych, szybko jednak wprowadzono na antenę także obszerniejsze, kilkudziesięciominutowe prezentacje. W 1996 roku w ramówce wydzielone zostały kilkugodzinne pasma teleshoppingowe przed i po zakończeniu nadawania właściwego programu, a także w czasie popołudniowej "przerwy w emisji" (która zastąpiła dotychczasowy blok powtórek). Natomiast od 1997 roku bloki telesprzedaży zaczęły być nadawane pod marką "Top Shop" - w ten sposób stając się - przynajmniej oficjalnie - osobnym kanałem telezakupowym. Teleshopping szybko stał się podstawowym źródłem dochodów stacji, a czas jego emisji w kolejnych latach stopniowo się wydłużał.
Przez pierwsze lata obecności na satelicie Polonia 1 borykała się stosunkowo często z problemami technicznymi, jak również koniecznością zmiany operatorów satelitarnych. Niekiedy trudności te skutkowały nawet kilkutygodniowymi przerwami w emisji. Ostatecznie stacja zdecydowała się na dość radykalne przeciwstawienie tym niedogodnościom - i jako pierwsza polska telewizja pod koniec 1996 rozpoczęła nadawanie swojego programu w tańszym, a nowocześniejszym przekazie cyfrowym. Ciekawostką niech będzie fakt, iż zmiana ta została negatywnie odebrana przez operatorów kablowych, zmuszonych wówczas do zakupu "zbędnego, zbyt nowoczesnego sprzętu". Dotychczasowy analogowy transponder Polonii 1 na satelicie Hot Bird przejęty został przez rozpoczynający wówczas działalność kanał RTL 7 (dziś można tam oglądać analogowy TVN). Dodajmy, że w okresie przygotowań do przejścia na emisję cyfrową Polonia 1 nadawała przez blisko miesiąc wyłącznie w godzinach przedpołudniowych, dzieląc pasmo z dopiero startującą katarską telewizją Al-Jazeera, która wykorzystywała transponder przez pozostałą część doby.
W pierwszej połowie 1998 roku nastąpiło znaczne urozmacienie oferty programowej Polonii 1. Na antenie pojawiły się wówczas nowe produkcje własne - z których najpopularniejszą okazał się pierwszy w Polsce court show, "Werdykt" - program na włoskiej licencji, w którym sędzia rozstrzygał spory zwaśnionych stron. Kolejną interesującą propozycją był miniserial kulinarny "Nasze smaczki" - w którym przepisy kulinarne prezentowali bohaterowie fabularnego sitcomu. Wprowadzono także talk-show dla młodzieży "Burza mózgów" autorstwa ks. Arkadiusza Nowaka. Jednocześnie jednak po wakacyjnej przerwie na antenę nie powróciły już programy: "Escape", "Pełnym gazem" i "Bliżej filmu".
Pojawieniu się kolejnych nowości na antenie Polonii 1 sprzyjało natomiast uruchomienie przez jej właściciela - firmę Polcast - dodatkowego kanału Super 1, który wystartował 14 grudnia 1998 roku. Owa druga stacja prezentowała głównie filmy i seriale z bogatego archiwum Polonii 1, jednak w jej ofercie znalazły się także zupełnie nowe programy, produkowane przez powiązane z Polcastem Studio One. Pierwszą z nowości był emitowany równolegle na obu kanałach (i realizowany przez kilka kolejnych lat) codzienny talk-show poradnikowy Małgorzaty Potockiej "Przysmaki życia". W każdym odcinku znana aktorka gościła zarówno gwiazdy muzyki i filmu, jak i specjalistów od zdrowia, urody, kulinariów czy projektowania wnętrz. Na antenę Super 1 i Polonii 1 trafiły ponadto m.in. "Dotyk tajemnic" - cykl programów o zjawiskach paranormalnych czy też teleturniej dla najmłodszych widzów - "Rodzinna klasówka". Oryginalną propozycją programową był także wprowadzony w 1999 roku - i również emitowany równolegle na obu kanałach - magazyn muzyczny "FM TV", w którym poza teledyskami prezentowano wywiady ze znanymi prezenterami radiowymi (gościem pierwszego wydania został Marek Niedźwiecki). Niestety, produkcję programu zawieszono po wyemitowaniu kilku pilotażowych odcinków.
W 1999 roku Polonia 1 doczekała się także nowej, atrakcyjnej wizualnie oprawy graficznej - stylistycznie zbliżonej do grafiki kanału Super 1.
[zobacz zapy oprawy graficznej z lat 1996-1999]
[zobacz zapy wybranych programów z lat 1996-1999]
[zobacz ramówki Polonii 1 z 1997 roku]
W kolejnych miesiącach oferta programowa Polonii 1 nie ulegała większym zmianom, zupełnie inaczej wyglądała natomiast ta kwestia w przypadku Super 1. Wyniki oglądalności kanału nie były zadowalajace, w związku z czym zadecydowano o zaprzestaniu jego emisji w dotychczasowej formule, odświeżeniu wizerunku stacji (zmienione logo i oprawa graficzna) oraz wprowadzeniu zupełnie nowej oferty programowej. W planach nadawcy były liczne programy własne (m.in. kontynuacja magazynu "FM TV") oraz zakup atrakcyjnych produkcji od czołowych europejskich nadawców. Niestety, trudności ze znalezieniem inwestorów i partnerów sprawiły, że plany te udało się zrealizować tylko w niewielkim stopniu. Start nowego Super 1, zapowiadany na 14 lipca 2000 roku, w praktyce nastąpił z miesięcznym opóźnieniem. Zakładana bogata produkcja własna ograniczyła się do jedynie dwóch programów: talk show "Goście Zofii Bigosowej" oraz magazynu motoryzacyjnego "Auto Motor i Sport TV" (który później doczekał się również swej kontynucji na antenie Tele 5). Ponadto w ramówce Super 1 znalazły się seriale komediowe: "Akta Prosiaczka", "Grunt to rodzinka" i animowani "Superprzyjaciele", ukryta kamera "Na gorącym uczynku", magazyny poradnikowe: "Stoliczku nakryj się", "Mistrzowie kuchni" oraz "Videofashion". Kolejne odcinki tych produkcji nadawane były w blokach powtarzanych kilka razy dziennie. Na tym skończyły się zakupy programowe Super 1, a miejsce w ramówce kanału z czasem ponownie zaczęły zajmować powtórki z Polonii 1.
Na przełomie lipca i sierpnia 2001 roku Polonia 1 i Super 1 napotkały spore problemy techniczne (niektóre źródła sugerowały jako prawdopodobną przyczynę poważną awarię sprzętu). Na dwa tygodnie z satelity zniknął całkowicie przekaz obu programów. Następnie stacje wznowiły nadawanie, nowością był jednak całkowicie zautomatyzowany system emisji (bez udziału realizatorów). W ten sposób Polonia 1 i Super 1 emitowały program przez blisko rok. Brak czasu na dopracowanie działania systemu spowodował jednak, że przez pierwsze tygodnie stacje nadawały w pętli - programy powtarzały się na nowo co kilkanaście dni. Na antenie obu kanałów można też było zaobserwować najróżniejsze "wpadki": takie jak przesunięty nawet o kilkadziesiąt minut czas emisji programów, włączające się w niewłaściwych momentach bloki reklamowe czy wreszcie elementy oprawy graficznej kanału Super 1 pojawiające się na antenie... Polonii 1. Niebawem jednak technikom udało się zmusić naprędce wdrożony system do właściwego funkcjonowania.
Kolejne istotne zmiany nastąpiły w Polonii 1 już w 2002 roku - w związku ze startem nowej telewizji Tele 5, uruchomionej przez Fincast (od 2001 roku pod tą nazwą funkcjonowała dotychczasowa spółka Polcast - właściciel Polonii 1) w miejsce przynoszącego straty kanału Super 1. Zakończono wówczas nadawanie obu programów zza granicy (ściślej: z terytorium Słowenii), przenosząc studia emisyjne do Warszawy. Testowa emisja Tele 5 rozpoczęła się 17 kwietnia 2002 roku, oficjalnie stacja ruszyła dwa dni później. Polonię 1 większe zmiany czekały w listopadzie. Stacja wprowadziła wówczas zupełnie nowe logo, nawiązujące do logotypu Tele 5, oraz całkowicie zmienioną oprawę graficzną. Zakupy programowe dokonywane na potrzeby "Piątki" miały pozytywny wpływ także na ramówkę Polonii 1, w której również pojawiać się zaczęły wybrane z nowo nabywanych filmów i seriali. Ofertę stacji wzbogaciły także programy prezentowane wcześniej wyłącznie przez Super 1. Pierwszą nowością w zakresie produkcji własnej był natomiast cykl magazynów o kinie niezależnym - "Filmoffcy".
W niedługim czasie zmieniła się siedziba obu telewizji - przeniosły się one z zajmowanego od lat budynku przy ul. Podskarbińskiej 4 w Warszawie do biurowca Zeptera przy ul. Domaniewskiej 37.
[zobacz zapy oprawy graficznej z lat 2002-2004]
[zobacz zapy wybranych programów z lat 2002-2006]
Kolejne odświeżenie ramówki oraz zmiana oprawy graficznej Polonii 1 miały miejsce w listopadzie 2004 roku. Wydłużono wówczas kosztem pasm telezakupowych czas emisji właściwego programu, wprowadzono nowe filmy i seriale, a na antenie zaczęły pojawiać się ponownie produkcje własne (m.in. interaktywny program "Magia wróżb" czy programy z anteny Tele 5). Z niewielkimi zmianami ten stan rzeczy utrzymuje się po dzień dzisiejszy.
[zobacz zapy oprawy graficznej z lat 2004-2006]
[zobacz zapy aktualnej oprawy graficznej]
Niepowodzenia koncesyjne w 1994 roku sprawiły, że działalność Polonii 1 poszła zapewne w zupełnie innym kierunku, niż zaplanował to jej twórca. Obecnie telewizja ta to kanał niszowy, prezentujący filmy i programy, jakie trudno znaleźć na antenie innych stacji. W jej - mimo wszystko wciąż bogatej - ofercie spotkać można m.in. klasykę kina hollywoodzkiego i europejskiego, seriale komediowe i obyczajowe, cykle dokumentalne i poradnikowe, filmy anime dla dzieci, które przed laty zapewniły stacji ogromny sukces wśród najmłodszej widowni, czy wreszcie programy sportowe poświęcone mniej popularnym klubom i dyscyplinom sportowym. Taka ramówka nie jest oczywiście w stanie sama na siebie zapracować, stąd obecność na antenie również pasma telezakupów i reklam audioteksowych, które - niestety - odstraszają od stacji część potencjalnej widowni. Nie można jednak zapominać, że Polonia 1 posiada także swoich dość licznych zagorzałych zwolenników, którzy cenią ją za programy, jakich nie znajdą na żadnym innym kanale. I za to, co zrobiła dla polskiego rynku medialnego.
|
|
