Goed idee om embryootjes waar geen emplooi voor is eindelijk nuttig te gebruiken, 
volgens een nieuw wetsvoorstel zoals Trouw gisteren meldde. Al resten er jaarlijks 
goed geteld slechts een handjevol, zegt de coördinator van een ivf-kliniek. 
Gelukkig gaf de Onderkrant een paar bladzijden verder de oplossing voor dit 
kwantiteitsprobleem: het nieuwe wereldbevolkingsrapport schrijft dat zich jaarlijks 
over de hele wereld zo’n tachtig miljoen ongewenste zwangerschappen voordoen, 
waarvan talloze eindigen in een abortus provocatus. Dat levert toch een fraaie 
voorraad op om mee te experimenteren! Anders gaat het afgedankte spul toch 
maar de weg van het ziekenhuisafval, of door de plee.
Om eens een bijdrage te leveren aan de al te plechtige discussie over wel of niet 
mogen experimenteren met bevruchte eicellen, celmateriaal, stamcellen, spirituele 
embryo’s, menselijk leven of hoe de aaneengeklonterde productjes van ovaria en 
testikels ook genoemd worden in pogingen een of ander eigen gelijk te halen. Er 
was zelfs iemand die zich op deze pagina afvroeg hoe het met de gevoelens 
moest van de vrouwen die eicellen afstaan. Daar word je toch jankerig van. 
Maandelijks verdwijnen er miljarden eitjes in het damesverband - waar geen vrouw 
iets bij voelt, hooguit wat ongemak - om over de duizelingwekkende hoeveelheden 
spermatozoën die de wasmachines uit onderbroeken en lakens moeten wassen te 
zwijgen. Maar als die geslachtelijke uitwerpselen dan in een dolle bui van de 
uitwerpers aan elkander gaan kleven, dan zou het ineens een subtiele kwestie 
zijn? Dan legt men een mug onder de microscoop om een zogenaamd door God 
gecreëerde olifant te zien. Even Erasmus citeren: ‘worden mensen soms verwekt 
met het hoofd, het gezicht, de borst, de handen, de oren of met een ander 
lichaamsdeel waarover we zonder schaamte kunnen spreken? Nee toch zeker! 
Het lichaamsdeel dat het minst in achting staat, dat zo stom en belachelijk is dat je 
het niet zonder te lachen bij zijn naam kunt noemen, dat lichaamsdeel is de 
verwekker van het mensdom’. Als een laborant dan koeltjes iets met een schoteltje 
en een pincet doet wordt er helemaal vroom over gedaan, dan regent het vanuit 
theologische studeerkamers tractaatjes, druipend van angst en lafheid, en 
stiekeme maar doorzichtige en lachwekkende zelfverheffing. Zo schattig dat luitjes 
precies verwoorden wat (hun) God schijnt te willen, maar het verveelt ook. Laat 
God toch eens zelf Z’n mond open doen. En dan uitleggen waarom het zo veel 
bozer is als mensen eens zelf gaan knutselen met hun cellen om rotziektes te 
verhelpen dan die miljoenen ongelukkige zwangersschappen die Hij regisseert, de 
misgeboorten, de dagelijks teilen ja zeecontainers vol zinloos geëjaculeerd zaad, 
plus die industrie aan maandverband voor ongebruikte eitjes. 
Voorts is dat wereldbevolkingsrapport meer aandacht waard dan zo’n 
Onderkrantje. Het is in vijf minuten te downloaden (www.tribute.nl). Ondanks de 
gruwelijke cijfers is de tekst opvallend hoopvol en veelbelovend. Wereldwijd 
worden de religieuze leiders ingeschakeld om een gezonde gezinsplanning te 
helpen bevorderen. Ja ja. Wat wel weer goed duidelijk wordt is dat je in je handjes 
mag knijpen als je hier woont. Een voorbeeldverschilletje uit de cijferlijst: in Malawi 
is de zuigelingensterfte per 1000 levend geborenen 138, en de levensverwachting 
van de rest gemiddeld minder dan veertig jaar. Bij ons sterven ‘slechts’ zes baby’s, 
en de rest leeft bijna twee keer zo lang als een Malawiër. Dit dus gaat over echte, 
complete, levende mensen. Gebruik die wezenloze stamcelletjes nu maar om in 
de toekomst het leed van die echte mensen op te kunnen lossen. En ook dat van 
dieren. Want dat volmaakt gezonde apen, genetisch in hoge mate aan de mens 
gelijk, in onze vivisectiespookhuizen gemarteld blijven worden lijkt mij pas werkelijk 
een schande voor God.