Gisterenavond het laatste nieuws gehoord op de radio, natuurlijk omlijst door 
reclame. Omdat luisteren naar de radio altijd gecombineerd wordt met nuttig 
gedraaf van schoonmaken of planten water geven, ligt het niet voor de hand die 
kletsteksten, in tegenstelling tot tv-reclame weg te zappen. Hinderlijk vrolijke 
stemmen die je dealtjes op willen dringen, en allemaal eindigen ze ineens met een 
zinnetje www.reutemeteut.nl. De nieuwe mode. Een jaartje geleden werd er 
sporadisch een internetpagina genoemd, nu www.wauwelt het er op los. Als 
daarop iets volgt van 'In het verleden behaalde rendementen geven geen garantie 
voor de toekomst' of 'bzzbz cent per minuut', heel snel gemompeld, dan weet je 
dat het over geldklopperij gaat. Snel vergeten dus. 
Er was ook jonge man die met gejaagde stem iets opdreunde dat eindigde in 
www.zinloosgeweld.nl, zonder zo'n staart van gemene kleine lettertjes. Even 
inloggen dan maar, nog iets positiefs lezen als dagsluiting, voor mooie dromen. 
Een medicijntje tegen cynisme, of tegen escapisme: de wens die steeds vaker 
opspeelt bij het horen van nieuws, om voorgoed alle stekkers eruit te trekken, 
telefoon, radio, tv, computer, en met een deken over m'n hoofd de rest van mijn 
dagen te slijten luisterend naar mooie muziek, en hooguit wat prutsen in de tuin en 
scharrelen met kleinkindje. Het blijkt, zoals te verwachten was, een pagina door 
lieve mensen, voor lieve mensen. 
Met een agenda waarop stille tochten aangekondigd worden, en hoopvolle 
bijeenkomsten waarin gediscussieerd wordt hoe geweld uit te bannen. 
Er staat een lijst op van hulporganisaties, waartoe een door geweld gekweld mens 
zich kan wenden. Wel een mengelmoesje. Hoe verstaat het 'Centrum Geweldloze 
Communicatie' zich met 'Geen blad voor de mond', hoe rijmt 'Stichting Behoud 
Nationale Waarden' met 'Tolerance Unlimited'? Dan zijn er de clubs met 
vechtlustige namen als 'This is The Limit', 'Knokkers' en 'Kappen nou!' Daar zou ik 
niet naar toegaan met eventueel leed: de machtelozen verenigd in boosheid. En 
kreten als: "We zijn het zat. Geweld moet ophouden. Nu." maken me eigenlijk net 
zo bang als het nieuws waar ik voor vluchten wil. 
'Stichting Schouder aan Schouder' klinkt wel uitnodigend. Goed bedacht: 
schouders zijn om op uit huilen, èn om ergens onder te zetten. Ook roept de 
pagina goedmoedig op: "Draag een speldje in de vorm van een lieveheersbeestje. 
Het symbool dat zegt: 'Ik ben tegen zinloos geweld'. Het symbool dat zegt: 'Een 
minuut stilte is niet genoeg'. Laat zien dat gevoel leeft. Laat zien dat men niet 
alleen staat." Je mag ook een lieveheersbeestje downloaden, om op je eigen 
homepage kenbaar te maken dat je mede deze geheel open deur intrapt. Het gaat 
om het zevenstippelig lieveheersbeestje, de bekendste onder de zestig 
Nederlandse soorten. Zo'n aandoenlijk bolletje, zo kabouterachtig vertederend in 
z'n rode jasje, waarover de fantasie bestaat dat hij geluk brengt aan wie 'm de 
lucht in gooit. We vinden hem lief omdat hij zo pietepeuterig is, en nog petieteriger 
prooidiertjes eet. Was hij formaat wolf dan hadden we hem een roofdier genoemd. 
Een toepasselijker symbool ware zijn tweeëntwintigstippelige neefje geweest, die 
vegetariër is.
Laat ik hem toch maar op m'n homepage zetten, dit symbooltje van 
gemeenschappelijke onmacht,dit preekje voor eigen parochie van 
lieveheersbeestjes. Want moordenaars als Dirk de V. of Jan S. - toch ook beesten 
van de lieve Heer - die men zo graag zou willen overtuigen, lezen dit nooit. Laat ik 
toch maar zo'n symbooltje op m'n homepage zetten. Het lieveheersbeestje zelf 
dan. Niet de zogenaamde 'freecard' die ook in de aanbieding is, met koeien die 
"boeboe" zeggen en "wij zijn tegen zinloos geweld". Dieren die uitgemolken, van 
haar baby's beroofd en geslacht worden, je moet als mens lef hebben die als 
symbool tegen geweld te kiezen. Ik heb nog lang liggen woelen.